نوشته‌ها

لیزینگ ( LEASING ) چیست؟

در ایران لیزینگ در قالب قرارداد اجاره به شرط تملیک منعقد و به موقع اجرا گذاشته می شود و طی آن حق استفاده از دارایی برای مدت معینی به اجاره گیرنده(مستاجر) واگذار و در پایان مدت قرارداد نیز مالکیت و دارایی به اجاره گیرنده منتقل می شود .
در زمان عقد قرارداد باید دوره(مدت)قرارداد، مبلغ دقیق، تعداد اقساط اجاره و نحوه تعیین و محاسبه اصل و فرع قیمت باقی مانده مشخص شود.

نقطه مشترک انواع معاملات لیزینگ، موضوع بازپرداخت اقساط آن است که باید در فواصل زمانی معین و منظم به صورت ماهانه ، سه ماهه،شش ماهه و یا سالانه پرداخت شود.


مزایای عملیات لیزینگ:

صرفه جویی در بکارگیری منابع مالی مستاجر و رفاه و آینده
انعطاف پذیری مطابق شرایط و انتظار مستاجر
سهولت نسبی در مقایسه با سایر روشهای استقراض
امکان جایگزینی دارایی های جدید


فواید لیزینگ:

لیزینگ به عنوان الگویی جدید در تجارت از یکسو تامین کننده نیازهای مالی و پولی متقاضیان کالا و از سوی دیگر ، فراهم کننده ابزار تولید انبوه در اقتصاد خرد و کلان خواهد بود .
لیزینگ برای متقاضیان موجب افزایش قدرت خرید ، کاهش فشار نقدینگی و برخورداری از امکان آینده در حال می گردد!
لیزینگ برای عرضه کنندگان موجب بازار سازی و تسریع در گردش فروش کالا از طریق بستر سازی بازار تقاضا میگردد.
لیزینگ برای اقتصاد ملی موجب افزایش تقاضا ، افزایش تولید، افزایش اشتغال، تعادل قیمتها و رونق اقتصادی میگردد.

همه چیز درباره فاینانس و ریفاینانس و تفاوتشان

در برخی مواقع، فروشنده تمایل ندارد وجه کالا را به صورت اعتبار اسنادی مدت دار دریافت نماید از طرف دیگر خریدار نیز به دلیل نبود نقدینگی قادر به پرداخت نقدی اعتبار اسنادی نمی‌باشد، در این حالت معمولاً خریدار از یک بانک یا موسسه مالی درخواست می‌کند که وجه اعتبار اسنادی را به صورت نقدی به فروشنده پرداخت و اصل و سود مبلغ پرداخت شده را در یک دوره زمانی مشخص از خریدار دریافت نماید، این روش پرداخت را فاینانس مالی و به موسسات تامین کننده وجوه، فاینانسر مالی می‌گویند.

فاینانس (اعتبار اسنادی بلند مدت)
فاینانس در لغت به معنی « مالیه » یا تامین مالی می باشد و در بحث سرمایه گذاری به تامین مالی از طریق استفاده از منابع داخلی و یا دریافت و استفاده از وام ارزی اطلاق می گردد .

مدت دوره استفاده از تسهیلات فاینانس معمولاً بین ۱ تا ۳ سال و مدت دوره بازپرداخت بین ۵ تا ۱۵ سال در مورد طرحهای مختلف متغیر است.

ریفاینانس (اعتبار اسنادی کوتاه مدت)
استفاده از تسهیلات کوتاه مدت بین بانکی ( معمولا یکساله ) را ریفاینانس گویند .
بانکها با استفاده از منابع شعب خارج از کشور و منابع بانکهای خارجی اقدام به پرداخت تسهیلات ارزی کوتاه‌مدت در قالب خطوط اعتباری ریفاینانس می‌نمایند با عنایت به اینکه نرخ سود این گونه تسهیلات نسبت به سود تسهیلات ریالی بسیار کم می‌باشد کمک موثری برای واردکنندگان جهت کاهش هزینه های تمام شده کالا خواهد بود.
مدت استفاده از تسهیلات کوتاه مدت حداکثر یک سال از زمان معامله اسناد می باشد. تسهیلات ریفاینانس به صورت ( سه، شش، و نه ماهه) نیز قابل استفاده است مشروط به اینکه خط اعتباری خاص با شرایط زمانی زیر یکسال در بانک عامل وجواشته باشد .

تفاوت بین تسهیلات فاینانس و ریفاینانس
۱- حداکثر مدت جهت اعطای تسهیلات ریفاینانس تا یکسال و برای فاینانس بیش از یکسال می‌باشد.
۲- باز پرداخت تسهیلات به بانکهای خارجی در ریفاینانس توسط بانکهای تجاری و در فاینانس توسط بانک مرکزی تضمین شده است.
۳- از تسهیلات فاینانس برای خرید و احداث پروژه‌های سرمایه‌ای و تجهیزات، ماشین‌آلات خطوط تولیدی و خدمات اعم از نصب و راه اندازی، آموزش و دانش فنی استفاده می‌گردد در حالیکه از تسهیلات ریفاینانس برای ورود کالاهای خاصی است که بانک تعیین می‌کند استفاده می‌شود.
۴- استفاده کنندگان از تسهیلات فاینانس شامل اشخاص حقیقی، اشخاص حقوقی، وزارتخانه‌ها، سازمانها و شرکتهای دولتی می‌باشند اما در تسهیلات ریفاینانس علاوه بر اشخاص حقیقی و حقوقی، شرکتها و سازمانهای وابسته به دولت، چنانچه از منابع بودجه عمومی کشور به طور کلی و یا برای ثبت سفارش خاصی استفاده نمی نمایند مشمول استفاده از این تسهیلات خواهند بود.

نکات قوت
استفاده از تسهیلات فاینانس به‌مثابه وام‌های نظارت‌شده
حق انتخاب فنّاوری روز و مناسب توسط مجریان طرح‌های صنعتی
امکان استفاده از منابع مالی بین‌المللی

نکات ضعف:
اخذ وثایق سنگین توسط بانک‌ها
گران تمام شدن استفاده از تسهیلات فاینانس
عدم مشارکت بانک‌ها در تأمین ریال
عدم آگاهی سرمایه‌گذاران صنعتی از فاینانس
ضعف آموزشی که در ناتوانی کارشناسان متبلور است
عدم هماهنگی بین دستگاه‌های مختلف دولتی متصدی فاینانس
فقدان کتب، نشریات، فیلم و نوار در خصوص فاینانس

ضمانت نامه بانکی (Bank Guarantee) چیست؟

ضمانت نامه شرکت در مناقصه
معمولا ارگانهای دولتی و غیردولتی برای واگذاری پروژه های خود با پایین ترین قیمت به مجریان ، اقدام به برگزاری مناقصه می نمایند . به همین خاطر برای اطمینان از برگزاری صحیح مناقصه معمولا از شرکت کنندگان در مناقصه ، ضمانت نامه شرکت در مناقصه را دریافت می نمایند این ضمانت نامه به سازمان برگزار کننده مناقصه اجازه می دهد در صورتیکه شرکت کننده در مناقصه به تعهدات خود عمل نکند و از این بابت زیانی به دستگاه مناقصه گزار وارد گردد ، وجه ضمانت نامه را از بانک دریافت نماید .

ضمانت نامه شرکت در مزایده
معمولا برخی از سازمان ها بر اساس ضوابط خود ، اقدام به فروش اموال منقول یا غیر منقول می نمایند . این سازمان ها برای جلوگیری از ضایع شدن حقوق برگزار کننده مزایده و فروش اموال به بالا ترین قیمت ممکن ، مزایده برگزار می نمایند . این سازمانها ممکن است از شرکت کنندگان در مزایده ضمانت نامه ای تحت عنوان ضمانت نامه شرکت در مزایده اخذ نمایند تا در صورتیکه شرکت کننده در مزایده به تعهدات خود عمل ننماید وجه این ضمانت نامه را از بانک مربوطه مطالبه نمایند .

ضمانت نامه حسن اجرای تعهدات
پس از انجام مناقصه و تشخیص برنده مناقصه ممکن است ذینفع ضمانت نامه به منظور تضمین اجرای صحیح پروژه از طرف قرارداد خود ،درخواست ارائه این نوع ضمانت نامه را می نماید . لذا این نوع ضمانت نامه تا اجرای کامل قرارداد در اختیار کارفرما باقی میماند . اگر در هر مرحله از کار ، مجری طرح به تعهدات خود عمل نکرده و کارفرما از عملکرد او ناراضی باشد ، می تواند بابت خسارت خود وجه ضمانت نامه را از بانک مطالبه و دریافت نماید .

ضمانت نامه پیش پرداخت
بعد از انعقاد قرارداد بین کارفرما و پیمانکار یا در هر مرحله ای از انجام کار با توافق طرفین ، ممکن است به منظور تجهیز کارگاه یا تقویت بنیه مالی پیمانکار درصدی از مبلغ قرارداد به صورت پیش پرداخت از طرف کارفرما به پیمانکار در قبال ارائه ضمانتنامه پرداخت نماید . معمولا در قبال این پیش پرداخت ضمانت نامه بانکی از طرف پیمانکار به کارفرما ارائه می شود که اصطلاحا ضمانت نامه پیش پرداخت نامیده می شود .

ضمانت نامه استرداد کسور وجه الضمان
در هر مرحله با پیشرفت پروژه پیمانکار صورت وضعیت هزینه های انجام شده را برای کارفرما ارسال و با تائید کارفرما پس از کسر درصدی از هر صورت وضعیت به عنوان کسور وجه الضمان مابقی وجه آن را به پیمانکار پرداخت می نماید . پس از اتمام قرارداد پروژه به صورت تحویل موقت به کارفرما تحویل داده می شود تا در صورت تائید آن در مدتی معین ، درصد مکسوره مذکور فوق به پیمانکار پرداخت میشود . اگر در فاصله تحویل موقت تا تحویل قطعی پیمانکار بخواهد کسور وجه الضمان را از کارفرما دریافت کند . به درخواست پیمانکار ضمانت نامه بانکی به او ارائه میگردد . این نوع ضمانت نامه را استرداد کسور وجه الضمان می نامیم .

ضمانت نامه تعهد پرداخت
به موجب این ضمانت نامه بانک پرداخت بدهی یک متقاضی از انجام معامله یا کاری مشخص را تعهد می نماید و اگر بدهکار بدهی خود را به موقع به طلبکار پرداخت نکند، او میتواند مطالبات خود را به مبلغ مندرج در ضمانت نامه از بانک دریافت نماید .

ضمانت نامه گمرکی
ضمانتنامه گمرکی به منظور ترخیص کالا از گمرکات کشور و به نفع گمرک بابت حقوق و عوارض کالای وارداتی به تقاضای مشتریان از طرف بانک صادر و به گمرکات ارائه میگردد . در صورت تامین و یا عدم تامین وجه ضمانت نامه از طرف متقاضی ، بانک موظف میباشد در سررسید ضمانت نامه ، وجه ضمانت نامه را بحساب تعیین شده از طرف گمرک واریز نماید.

شرایط کلی و عمومی برای صدور ضمانت نامه ها در بانک
پس از آشنایی با انواع ضمانت نامه بانکی با شرایط کلی و عمومی برای صدور هر ضمانت نامه توسط بانک بشرح زیر اشاره می کنیم .
۱٫ متقاضی می باید اهلیت انجام مفاد قرارداد با کارفرما را داشته باشد
۲٫ نوع و مبلغ ضمانت نامه بایستی مشخص باشد .
۳٫ ذینفع ضمانت نامه باید معین باشد .
۴٫ نوع و مبلغ وثایق ضمانت نامه باید معلوم باشد.
۵٫ کارمزد ضمانت بر اساس تعرفه بانک مرکزی ج.ا.ا مشخص می گردد .
۶٫ مدت ضمانت نامه تعیین گردد .


سپرده نقدی ضمانت نامه ها

معمولا بانک درصدی از مبلغ هر ضمانت نامه را بعنوان سپرده نقدی از مشتری دریافت می کند . این مبلغ در بانک با توجه به وضعیت مالی ، شرایط هر مشتری و نوع ضمانت نامه تعیین می گردد . (البته سپرده نقدی به صورت امانی در اختیار بانک بوده و در زمان ابطال ضمانت نامه به مشتری مسترد می شود .)

کارمزد ضمانت نامه ها
بانک در قبال صدور هر ضمانت نامه کارمزدی را از مشتری دریافت می کند . این کارمزد بر اساس نوع ، مبلغ و مدت هر ضمانت نامه محاسبه و در هنگام صدور ضمانت نامه از مشتری اخذ می گردد .

وثیقه های مورد نیاز ضمانت نامه ها
با توجه به تعهد بانک در صدور هر ضمانت نامه و احتمال پرداخت وجه ضمانت نامه به کارفرما ، در قبال هر ضمانت نامه وثایقی از مشتری دریافت می شود . این وثایق با توجه به نوع ضمانت نامه ، توانایی مالی ، اهلیت مشتری و تشخیص بانک در مورد هر مشتری و هر ضمانت نامه می تواند متفاوت باشد . وثایق ضمانت نامه ها در بانک می تواند یک یا ترکیبی از موارد زیر باشد :

۱٫ سفته تضمینی به میزان ۱۲۰% غیرنقدی ضمانت نامه ها به امضای متقاضی و پشت نویسی ضامن مورد قبول بانک
۲٫ ترهین وثیقه ملکی به میزان مورد نظر بانک با توجه به مبلغ ضمانت نامه و مبلغ سپرده نقدی .
۳٫ اوراق مشارکت معتبر .
۴٫ سپرده سرمایه گذاری بلند مدت بانکی .
۵٫ سهام شرکت های پذیرفته شده در بورس .
۶٫ ضمانتنامه بانکی .


مقررات مربوط به ضمانت نامه

ویژگی های اصلی ضمانت نامه را می توان به صورت زیر مشخص نمود :
۱٫ در صورت تقاضای ضبط ضمانت نامه توسط کارفرما به هر دلیل و بدون هیچ قید و شرطی بانک موظف به پرداخت وجه ضمانت نامه می باشد .
۲٫ در صورت پرداخت وجه ضمانت نامه به کارفرما ، مشتری موظف به تامین وجه ضمانت نامه و خسارت بانک می باشد
۳٫ در مورد تمدید ضمانت نامه اگر در متن ضمانت نامه پیش بینی شده باشد طبق مندرجات ضمانت نامه عمل میشود اما اگر موضوع تمدید در متن ضمانت نامه ذکر نشود بر اساس توضیحات زیر عمل می شود .
۴٫ هرگاه درخواست تمدید از طرف متقاضی باشد بایستی حداقل ۱۰ روز قبل از تاریخ انقضا به بانک ارائه شود .
۵٫ ذینفع برای تمدید ضمانت نامه باید به متقاضی مراجعه نماید . اگر مستقیما به بانک مراجعه نمود ، بانک مراتب را به متقاضی اطلاع می دهد تا قبل از تاریخ انقضا موجبات تمدید را فراهم نماید .
۶٫ اگر با درخواست ذینفع ، متقاضی موجبات تمدید ضمانت نامه را قبل از سررسید فراهم نکند ، با درخواست ذینفع وجه ضمانت نامه بوسیله بانک به او پرداخت می شود .


شرایط لازم برای استفاده هر مشتری از ضمانت نامه ها

معمولا برای صدور ضمانت نامه بانکی ابتدا با تشکیل پرونده اعتباری ، وضعیت مشتری در بانک مورد بررسی کارشناسی قرار می گیرد . اگر در بررسیهای کارشناسی شرایط مورد نظر بانک احراز نماید به درخواست مشتری مبنی بر صدور ضمانت نامه پاسخ مثبت داده می شود . موارد حائز اهمیت در بررسی ها بشرح زیر خلاصه می شود :

۱٫ ضمانت نامه درخواستی متناسب با نوع فعالیت مشتری باشد .
۲٫ مشتری دارای قابلیت انجام کار باشد یعنی تجربه ، تخصص، توانایی و امکانات لازم برای انجام کار مربوطه را داشته باشد .
۳٫ مشتری امکان ارائه وثایق مورد نظر بانک را داشته باشد .

اخلاق پولی

تانگ (۱۹۹۲و۱۹۹۳و۱۹۹۵) و همکارانش (گیلبرت ۱۹۹۵ ؛ تانگ و همکاران، ۱۹۹۷)، آزمونهای تجربی متعددی انجام دادند که آن را «مقیاس اخلاقی پول » یا به اختصار  MES، نامیدند. به نظر تانگ نگرش نسبت به پول از دو عنصر عاطفی (خوبی و پلیدی)، یک عنصر شناختی (نحوه ی ارتباط پول با پیشرفت، احترام، آزادی) و یک عنصر رفتاری تشکیل می شود.

ادامه مطلب …

چگونه یک محتوای آموزشی خوب بنویسیم؟

هر محتوای آموزشی که برای یادگیری ارائه می شود، باید جالب توجه و رضایت بخش باشد. برای روایی داشتن، محتوای آموزشی باید متناسب، درست و تازه باشد، اما فقط موقعی محتوای آموزشی بامعنا خواهد بود که به نیازهای فراگیران توجه شود.

ادامه مطلب …

نیاز آموزشی و نیازسنجی آموزشی

مدیریت هر سازمان آموزش را به مثابه پاسخی به نیازهای دریافت شده به کار می گیرد. تجزیه و تحلیل این نیازها راهی است برای پیش بینی نیازهای آتی و تامین آن ها از دیدگاه فرایند آموزشی، تعیین نیازها فرایند مشخص کردن آنچه باید آموخته شود، است یعنی، جهت گیری کلی برنامه و آنچه برنامه به خاطر آن تدوین می گردد. از این رو هیچ برنامه ای نمی تواند طراحی و اجرا شود، مگر اینکه کمبود و نارسایی در دانش، نگرش ها، مهارت ها و عملکردهای افراد یا کارکرد کلی سازمان تشخیص داده شود و بعد برای رفع آن کمبود تلاش شود.

چرا نیازسنجی آموزشی انجام می شود؟

نتایج حاصل از نیاز سنجی آموزشی کاربردهای زیادی دارد، از جمله می تواند در برنامه ریزی درسی، شناسایی مسائل و مشکلات افراد، ارزیابی یادگیری فراگیر، افزایش و بهبود ایمنی و ارائه بازخورد به فرد یا مداخله های آموزشی در سازمان استفاده شود. مهم ترین استفاده از نتایج نیازسنجی در زمینه توسعه برنامه های آموزشی برای اهداف سازمان است. بدون داشتن دیدگاه روشنی از نیازها، تلاش برای آموزش های سازمانی، با اتلاف منابع ارزشمند مواجه می شود.

نیاز آموزشی

آموزش افراد به ایجاد شایستگی در آنها کمک می کند، به شرطی که بر اساس نیاز واقعی آنان طراحی و اجرا شود. نیاز آموزشی فاصله میان آنچه فرد یا گروه شغلی خاصی باید بدانند و انجام دهند و آنچه در شرایط موجود می دانند و انجام می دهند، تعریف شده است. نیاز آموزشی در حقیقت، شکاف میان سطح کنونی و سطح مطلوب توانایی افراد یا سازمان در انجام وظایف شغلی و مسئولیتهای سازمانی است. به عبارت دیگر، نیاز آموزشی عبارت است از تغییرات مطلوبی که در فرد یا افراد یک سازمان از نظر دانش، مهارت و نگرش باید ایجاد شود تا آنها قادر باشند وظایف و مسئولیت های شغلی خود را در حد مطلوب، مقبول و منطبق با استانداردهای شغلی انجام دهند و تا حد ممکن زمینه های رشد و تعالی کارکنان را در ابعاد مختلف به وجود آورد. منابع آموزشی مثل سایر منابع سازمان محدود هستند. برای استفاده از منابع آموزشی به بهترین وجه، سازمان ها باید در زمینه نیاز سنجی آموزشی تلاش قابل ملاحظه ای به عمل آورند. گیلی و اگلند نیاز را به معنی شکاف میان مجموعه شرایط موجود و مجموعه شرایط مطلوب تعریف کرده اند و نیاز سنجی فرایند اندازه گیری علمی و دقیق این شکاف است. در این تعریف شرایط به معنی دانش، مهارتها و نگرشها که در مجموع به عملکرد فرد شکل می دهد، تلقی شده است.


این مقاله را هم می توانید مطالعه کنید: آموزش سازمانی؛ یک سرمایه گذاری بلندمدت


نیازسنجی آموزشی

با توجه به تعریف نیاز آموزشی، تعیین نیازهای آموزشی عبارت است از: تشخیص تغییرات کمی و کیفی که باید با استفاده از برنامه آموزشی و کارآموزی در نحوه انجام دادن فعالیت های فرد به وجود آید تا بهترین نتیجه از کار او حاصل شود. نیاز آموزشی را می توان کمبود دانش لازم، مهارت رفتاری و شرایطی دانست که از انجام دادن کار به شکل مطلوب و رضایت بخش ممانعت می کند. از نظر ترلاو نیاز آموزشی از سه مقوله به وجود می آید: فقر منابع، فقدان توانایی در انجام دادن کار، فقدان انگیزش، در واقع عملکرد ضعیف از این سه مقوله به وجود می آید که به فقدان شایستگی فرد منجر می شود.

فرایند آموزش باید پس از آنکه تحلیل نیازهای سازمان صورت گرفت و موضوعات مرتبط به شایستگی ثبت گردید، آغاز گردد. سازمان باید میزان شایستگی لازم برای هر کاری را که بر کیفیت محصولات و خدمات تاثیر می گذارد، تعیین و شایستگی کارکنان برای انجام آن کار را ارزیابی کند و طرح هایی را برای بر طرف کردن کاستی های احتمالی مربوط به شایستگی، تهیه نماید . تعیین نیازهای آموزشی باید بر مبنای تحلیل نیازهای فعلی و نیازهای مورد انتظار سازمان در مقایسه با شایستگی موجود کارکنان، صورت گیرد. انجام این مرحله باید بر مبنای هدف های زیر باشد:

الف)تعیین فاصله بین شایستگی موجود و شایستگی لازم

ب) مدون کردن نیازهای آموزشی مشخص شده

ج) تعیین آموزش لازم برای کارکنانی که شایستگی موجود آنها با شایستگی لازم برای کارهایی که انجام می دهند، مطابقت ندارد.

برای اینکه مشخص شود آیا فاصله بین شایستگی موجود و شایستگی لازم می تواند از طریق آموزش کم گردد، باید فاصله موجود تحلیل شود. ارائه یک چهار چوب ساده برای فهم نیازهای آموزشی مفید است. این چهار چوب را تام بویدل تعریف کرده، و سه نوع نیاز را شناسایی و مشخص می کند. این سه نیاز عبارت اند از:

  • نیازهای سازمان که در بر گیرنده موضوعهایی مانند هدفهای سازمان، دسترسی و ارتباط با مدیران، میزان جا به جایی و خروج از خدمت کارکنان است.
  • نیازهای وابسته به عملیات شغلی و نفس کار که بر اساس تجزیه و تحلیل شغل به دست می آید.
  • اطلاعات وابسته به نیازهای آموزشی فردی، که از پیشرفت شغل افراد، از نتایج ارزشیابی عملکرد،مصاحبه با شاغل، آزمونها، بررسیها و طرحها فراهم می شود.

برای اینکه مشخص گردد یک سازمان به آموزش نیاز دارد یا خیر، مدیریت می تواند با پاسخ دادن به چهار پرسش نیاز آموزشی را بسنجد و اهداف آموزشی را معین نماید.

  • هدفهای سازمان چیست؟
  • چه وظایفی باید انجام شود تا این هدفهای تحقق یابند؟
  • هر یک از کارکنان باید چه رفتارهایی داشته باشند تا بتوانند وظایفی را که برای آنها معین شده است انجام دهند؟
  • کارکنان برای اجری رفتارهای لازم از نظر مهارت،دانش و نگرشها چه کمبودهایی دارند؟ زمانی که پاسخی برای این پرسشها پیدا شود، گستردگی و سرشت نیازهای آموزشی مشخص می شود.

باید توجه داشت که در تدوین برنامه تربیت نیروی انسانی علاوه بر مهارتها لازم برای انجام وظایف، لازم است به نظر های فراگیران توجه شود، زیرا در دوره های آموزشی اغلب افرادی شرکت می کنند که هم از لحاظ تجربی و هم از نظر میزان دانش و اطلاعات منابع ارزشمندی هستند. مشورت با آنان برای تعیین محتوای دوره آموزشی می تواند به بهبود محتوا کمک نماید و از این طریق برنامه تدوین شده با نیازهای دانشی و مهارتی و رفتاری آنان همسو گردد.

شناخت و تحلیل اثر بخش نیازهای آموزشی، پیشتاز یک نظام آموزشی موفق است. آموزش پر هزینه است و فقط باید موقعی ارائه شود که نخست پاسخی به یک نیاز شناخته شده باشد و دوم بهترین راه حل برای مشکلاتی باشد که از آن طریق قابل حل هستند. فعالیتهایی که بدون توجه به این شرایط طراحی و اجرا شوند در واقع نوعی اتلاف منابع ارزشمند خواهند بود.تعیین نیازهای آموزشی، در واقع تشخیص مسائل و مشکلات فرد فرد کارکنان درباره دانش و مهارت و رفتار لازم برای کار موفقیت آمیز است. تعیین نیازهای آموزشی می تواند محتوای دوره های آموزشی را بر اساس حل مشکلات کاری تنظیم کند. مشکلات عملکردی که می توانند از طریق آموزش حل شوند، اغلب زیاد هستند. مقدار زیادی از این مسائل از طریق عوامل محیط کاری همچون فقدان انگیزش، منابع ناکافی، اعمال مدیریت نامناسب و غیزه ایجاد می شوند. تجزیه و تحلیل نیازهای آموزشی برای تعیین محتوای آموزشی که باید ارائه شود و همچنین برای آموزش مهارتها به منظور آماده کردن مدیران ضروری است.


این مقاله را هم می توانید مطالعه کنید: پودمان آموزشی چیست؟


انواع نیازهای آموزشی

نیازهای آموزشی را از یک دیدگاه می توان به دو گروه آشکار و پنهان تقسیم نمود. نیازهای آموزشی آشکار کارکنان به آن دسته از نیازهای آموزشی گفته می شود که خود« مورد» یا «موقع» نیاز آموزشی را نشان می دهد و نیازی به بررسی و تحقیق برای تشخیص نیاز وجود ندارد، اما نیازهای آموزشی پنهان آن دسته از نیازهایی هستند که با وجود احساس شدن آنها، تعیین و تشخیص اینکه چه کسانی نیاز به آموزش داند و آن اشخاص به چه آموزشهایی نیازمند هستند، مستلزم تحقیق و بررسی است با وجود این، نیازهای آموزشی کارکنان یک سازمان، عموما به شرح زیر است:

  • نیازهای آموزشی فردی: نیازهایی که مختص فرد خاص یا گروهی خاص در شغل ویژه ای باشد.
  • نیازهای آموزشی گروهی: نیازهای افرادی که در چند شغل مشابه انجام وظیفه می کنند مانند نیاز مدیران کلیه سطوح به آشنایی با اصول مدیریت
  • نیازهای فوری و غیر فوری
  • نیازهای آموزشی که سازمان می تواند با تکیه بر منابع و امکانات خود آن را بر طرف نماید یا نیازهایی که حتما، باید با امکانات موسسات خارج از سازمان رفع شوند.

اگر چه ادبیات موضوع روشهای رسمی تر نیاز سنجی را طرح می کنند، ولی متخصصان توسعه منابع انسانی از روشهای مختلف رسمی و غیر رسمی برای شناسایی نیازهای آموزشی استفاده می کنند. داده هایی که از نیاز سنجی به دست می آید به انواع زیر تقسیم می شود.

۱-نیازهای احساس شده: آنچه افراد به عنوان نیاز بیان می کنند.

۲-نیازهای تصریح شده: آنچه افراد با رفتارهای خود، کمبودها را با صراحت نشان می دهند.

۳-نیازهای هنجاری: آن دسته نیازهایی که متخصصان آن را تعریف می کنند.

۴-نیازهای مقایسه ای : نیازهایی که از مقایسه گروهها به دست می آید.

در اغلب موارد از روش نیاز سنجی احساس شده استفاده می شود، یعنی از کارکنان پرسیده می شود، دوره های آموزشی مورد نیاز خود را بیان کنند، اما به این روش انتقادهای بسیاری وارد شده است و از طریق آن نمی توان نیازهای واقعی کارکنان را شناسایی کرد، زیرا کارکنان گاه نمی دانند هدفهای سازمان چیست. بنابراین آنچه را می خواهند و مایل اند یاد بگیرند به عنوان نیاز طرح می کنند.

دوره آموزشی اصول تهیه و تنظیم قراردادهای پیمانکاری و صنعتی

یکی از عواملی که بنیان اعتباری طرح بر روی آن استوار است، طراحی پروژه از منظر « حقوق » است. نوع قالبی که توافقات مربوط به انجام طرح درآن ریخته می شود، نیاز به یک طراحی دقیق دارد تا در اجرای آن برآنچه طرفین تراضی کرده اند، کوچکترین خدشه ای وارد نسازد.


محتوای دوره

کلیات – تعاریف و مفاهیم

انواع قراردادهای پیمانکاری و صنعتی

پیمان و ملحقات آن

طرفین– موضوع– مبلغ– مدت– تاخیرات– والزمات– تضامین و تعلیق، انحلال –بطلان و حل فصل اختلافات پیمان

مخاطبین دوره

شركت ها و سازمان های كارفرمايی، پيمانكاری و مشاوره ای

مديران و كارشناسان شاغل دربخش های مديريتی و مهندسی پروژه ها،

فارغ التحصیلان و دانشجویان مهندسی و مدیریت

دوره آموزشی فنون ونحوه شرکت در مناقصات

در کشور بزرگترین کارفرما (مشتری) کالا و خدمات ،بخش دولتی است و بر اساس قوانین جاری تولیدکنندگان و ارانه کنندگان خدمات باید برای فروش محصولات وخدمات خود به دستگاه های دولتی از ((قانون برگزاری مناقصات)) و آیین نامه های آن تبعیت کنند.هدف از این سمینار آموزشی ۸ساعته آشنایی با شرکت کنندگان با فنون وتکنیک های جهت حضور موفق در مناقصات کشوربراساس قانون برگزاری مناقصات.

 

دوره آموزشی روش‌های تأمین مالی از طریق بازار سرمایه در ایران

در سال هاي اخير مسئله تأمين مالي پروژه ها و بنگاه هاي اقتصادي به يكي از چالش هاي اصلي توسعه بخش خصوصي تبديل شده و از نگاه فعالان اقتصادی “دسترسى به منابع مالى” از مهمترین مشكلات مطرح در فضای كسب و كار می باشد. همانطور که می دانیم يكي از ويژگي هاي اصلي تأمين مالي در اقتصاد ايران، بانک محور بودن نظام تأمین مالی و نقش پررنگ بازار پول در این فرآیند است. به عبارتی اولین و شاید تنها گزینه‌ اکثر مدیران برای تأمین مالی پروژه ها و شرکت ها استفاده از تسهیلات بانک ها و مؤسسات اعتباری است و تأمین مالی با استفاده از منابع صندوق توسعه ملی، منابع پیش بینی شده دولت و در نهایت تأمین مالی از طریق بازار سرمایه در اولویت های بعدی قرار دارند.

در حال حاضر ابزارهای متعدد و متنوعی برای تأمین مالی از طریق بازار سرمایه بوجود آمده که می تواند نقش و سهم بازار سرمایه در تأمین مالی بنگاه‌ها را افزایش دهد. این ابزارها به گونه ای است که همه شرکت ها اعم از هلدینگ ها و شرکت های سهامی عام و خاص می توانند به منظور تأمین منابع مالی از آن ها بهره مند گردند.

هدف از این کارگاه آشنایی با روش های تأمین مالی در بازار سرمایه و شرایط و ضوابط مربوط به آن است. انتظار می-رود شرکت کنندگان بتوانند با روش‌ها ی مختلفی شامل انتشار سهام، انتشار انواع اوراق بدهی، انتشار اوراق بدهی قابل‌تبدیل به سهام، تأسیس صندوق‌ها، استفاده از اسناد خزانه اسلامی، قراردادهای سلف، نسیه و گواهی سپرده کالایی و همچنین تأمین مالی از طریق بازار دارایی فکری فرابورس آشنا شوند.

محتوای دوره :

آشنایی با ساختار بازار سرمایه ایران

آشنایی با روش های ثبت و انتشار اوراق بهادار سرمایه‌ای

شرایط ثبت و معافیت از ثبت یک شرکت سهامی عام نزد سازمان بورس

شرایط تبدیل یک شرکت سهامی خاص به سهامی عام

تأسیس شرکت های سهامی عام

مراحل افزایش سرمایه شرکت ها در بازار سرمایه

تهیه گزارش توجیهی و بیانیه ثبت افزایش سرمایه

 

آشنایی با انواع اوراق بدهی قابل انتشار در ایران

انواع صکوک (مشارکت، اجاره، مرابحه، استصناع و …)

اوراق قابل‌تبدیل به سهام

ارکان لازم برای انتشار اوراق

مقررات و الزامات انواع اوراق

تهیه گزارش توجیهی و بیانیه ثبت انتشار اوراق

 

آشنایی با صندوق های سرمایه گذاری

صندوق زمین و ساختمان

صندوق‌های پروژه

آشنایی با ابزارهای بورس کالا و بورس انرژی

قرارداد سلف نفتی و کالایی

قرارداد نسیه

گواهی سپرده کالایی

گواهی ظرفیت

 

آشنایی با بازار دارایی فکری فرابورس

عرضه اوراق بهادار شرکت های سهامی خاص مبتنی بر دارایی فكری

عرضه مستقیم و بی واسطه اوراق بهادار مبتنی بر دارایی فكری

عرضه حق بهره برداری اوراق بهادار مبتنی بر دارایی فكری برای مدت زمان معین

عرضه حق بهره برداری اوراق بهادار مبتنی بر دارایی فكری برای مقدار معین