منوهای نصب در پنل مدیریت

  • ورود
    • سبد خرید شما خالی است.

لزوم توجه به ریسک های صنعت بانکداری و بانکداری الکترونیک

سال هاست که بانک ها به ارائه خدمات بانکداری الکترونیک به مشتریان خود هستند. بانکداری الکترونیک به سرعت در حال توسعه است و این توسعه ریسک های بدنبال دارد. در این نوشتار مروری بر ریسک های بانکداری الکترونیک خواهیم داشت.

سال هاست که بانک ها به ارائه خدمات بانکی به مشتریان خود از راه دور مشغول هستند. انتقال الکترونیکی وجوه، از جمله پرداخت های کوچک و نظام های مدیریت نقدی شرکتی و نیز  ماشین های خودکار قابل‌دسترسی توسط عامه مردم برای برداشت پول و مدیریت خرده ‌حساب‌ها جزو ساختارهای متعارف نظام بانکی جهانی است. با این همه، پذیرش رو به افزایش اینترنت در سطح جهان به عنوان یک کانال تحویل تولیدات و خدمات بانکی، امکانات بانکی و بازرگانی جدیدی را برای بانک ها و امتیازات خدماتی برای مشتریان آن ها به وجود می آورد. این تولیدات و خدمات ضمن آنکه فعالیت های سنتی از قبیل دسترسی به اطلاعات مالی، دریافت وام و گشایش حساب های سپرده را شامل می شوند، فعالیت های به نسبت جدیدی از قبیل ارائه خدمات پرداخت الکترونیکی و بانکداری الکترونیکی صورت  حساب ها، تأمین پایانه های شخصی مالی، تجمع حساب ها و ایجاد بازار الکترونیکی تبادل اطلاعات تجاری را هم در برمی گیرند.

با این حال امتیازهای مهم ابداع های فناورانه و توسعه سریع توانایی های بانکداری الکترونیکی در برگیرنده هم ریسک ها و هم امتیازهایی است. از همین رو لازم است که بانک ها با احتیاط این ریسک های صنعت بانکداری را شناسایی و اداره کنند.

کمیته بازل و توجه به ریسک بانکداری الکترونیک

این پیشرفت ها، کمیته نظارت بر بانکداری “بازل” را بر آن داشت تا در سال 1998 یک مطالعه مقدماتی روی معضل های مدیریت ریسک بانکداری الکترونیکی و پول الکترونیکی، انجام دهد. مطالعه بالا نشان داد که نیاز روشنی به کار بیشتر در قلمرو مدیریت ریسک بانکداری الکترونیکی وجود دارد و از همین رو این مأموریت به یک گروه کاری متشکل از سرپرستان بانک ها و بانک های مرکزی سپرده و به این ترتیب “گروه بانکداری الکترونیکی”، در نوامبر 1999 تشکیل شد.

کمیته بازل در اکتبر 2000، گزارش “گروه بانکداری الکترونیکی” خود را در مورد مدیریت ریسک مسائل نظارتی ناشی از توسعه بانکداری الکترونیکی انتشار داد. این گزارش ریسک های اصلی مرتبط با فعالیت های بانکداری الکترونیکی را در قالب ریسک راهبردی، ریسک شهرت، ریسک عملیاتی ( شامل ریسک امنیتی و ریسک حقوقی) و ریسک های اعتباری، بازاری و نقدینگی، طبقه بندی می-کند.

“گروه بانکداری الکترونیکی” از گزارش خود نتیجه می گیرد که فعالیت های بانکداری الکترونیکی مخاطراتی (ریسک هایی) را شناسایی نکرد که بیش از آن در کارهای کمیته بازل مطرح نشده باشد. با این حال، این گزارش تأکید می کند که بانکداری الکترونیکی برخی از این ریسک های سنتی صنعت بانکداری را افزایش و بهینه می کند. از همین رو روی نظام بانکی، به ویژه در ابعاد ریسک راهبردی، ریسک عملیاتی و ریسک شهرتی، تأثیر می گذارد، به گونه ای که به طور قطع گسترش سریع و پیچیده تر شدن فناوری مربوط به بانکداری الکترونیکی، این امر را برجسته می کند.

سرعت نوآوری و لزوم توجه به ریسک های بانکداری الکترونیک

ادامه نوآوری فناورانه و رقابت میان سامانه بانکداری موجود و سازمان هایی که قصد ورود به به صنعت بانکداری را دارند، این امکان را به وجود آورده اند تا طیف گسترده ای از انواع تولیدها و خدمات بانکی، قابل‌دسترس به مشتریان کوچک و بزرگ ارائه گردد. توسعه سریع قابلیت های بانکداری الکترونیکی، هم مخاطره ها و هم سودمندی هایی را در برداشته است. چنین مخاطره هایی به طور مستمر از طریق نهادهای بانکی بین المللی بر طبق مشخص های پایه مربوط به ارائه خدمات بانکداری الکترونیکی تشخیص، بیان و در مورد آن ها چاره جویی می گردد. این مشخصه ها شامل موارد زیر است.

  • سرعت غیرمنتظره تغییرها مربوط به ابداع های فناوری در زمینه ارائه خدمات به مشتری در صنعت بانکداری
  • ماهیت جهانی شبکه های الکترونیکی باز و تاثیر آن بر بانکداری
  • یکپارچه شدن کاربردهای بانکداری الکترونیکی با سامانه های کامپیوتری
  • وابستگی رو به افزایش بانک ها به طرف های ثالث که فناوری اطلاعات لازم را فراهم می کنند

درحالی‌که عوامل بالا مخاطره های جدیدی را در نظام بانکی به وجود نمی آورند، این ویژگی ها، باعث افزایش و بهینه سازی برخی از ریسک های سنتی مرتبط با فعالیت های بانکداری، به خصوص عملیات راهبردی، قانونی و دارای شهرت شده است و به همین خاطر، روی وضعیت کلی ریسک های مربوط به بانکداری تأثیر می گذارد. بر اساس این نتایج، گرچه اصول مدیریت ریسک موجود می تواند قابلیت کاربرد در فعالیت های بانکداری الکترونیکی داشته باشد، اما بهتر است چنین اصولی را بسط، تطبیق و در برخی موارد گسترش داد تا بتوان بر چالش های مدیریت ریسک های خاص ناشی از فعالیت های بانکداری الکترونیکی فائق آمد.


این مقاله را هم می توانید مطالعه کنید:
 ریسک بانکداری: مروری بر  انواع ریسک در بانکداری الکترونیک

وظیفه بانک ها چیست؟

از این رو بر هیئت مدیره و مدیریت ارشد بانک ها واجب است تا گام هایی را به منظور اطمینان از این موضوع بردارند که مؤسسه های متبوع آن ها، در جاهایی که لازم است، سیاست های مدیریت ریسک موجود را بازنگری و بهینه سازی کنند تا فعالیت های بانکداری الکترونیکی برنامه ریزی شده یا جاری را هم در برگیرد. همچنین می بایست کاربردهای الکترونیکی با سامانه های قدیمی در هم آمیخته و به این وسیله مدیریت ریسک یکپارچه ای طراحی شود.

به منظور تسهیل این فرآیند، کمیته بازل چهارده اصول مربوط به مدیریت ریسک در بانکداری الکترونیکی را شناسایی کرده است که می تواند برای نهادهای بانکی در گسترش بینش آن ها نسبت به سیاست ها و فرآیندهای بانکداری الکترونیکی، سودمند باشد. اما این اصول مربوط به مدیریت ریسک به عنوان نیازهای مطلق یا رویه های قطعی مطرح نمی شوند زیرا که تعیین روش شناسی یکتا مربوط به مدیریت ریسک بانکداری الکترونیکی می تواند غیرمنطقی باشد، زیرا خیلی سریع مطالب به واسطه سرعت تغییرهای مربوط به ابداع های فناورانه، در عرصه ارائه خدمات به مشتری در نظام بانکی، کهنه می شوند.

سازمان هر بانک با بانک دیگر متفاوت است از همین رو، هر بانک شیوه خاص مناسب با مقیاس عملیات بانکداری الکترونیکی خودش را لازم دارد، به همین جهت کمیته ترجیح می دهد تا انتظارهای نظارتی و راهنمایی را در قالب اصول مدیریت ریسک به منظور ارتقا سطح ایمنی و سلامت فعالیت های بانکداری الکترونیکی مطرح و قابلیت انعطاف لازم در اجرا را نیز به همراه داشته باشد. به طور کلی می بایست راه حل های فنی توسط مؤسسه ها و نهادهای تعیین کننده استاندارد، همگام با تکامل فناوری ارائه شوند.

1 پاسخ به "لزوم توجه به ریسک های صنعت بانکداری و بانکداری الکترونیک"

ارسال یک پیغام

تمامی حقوق مادی و معنوی این وب سایت متعلق به شرکت خدمات پژوهش و مشاوره مالی تابان خرد می باشد