اخلاق پولی

تانگ (۱۹۹۲و۱۹۹۳و۱۹۹۵) و همکارانش (گیلبرت ۱۹۹۵ ؛ تانگ و همکاران، ۱۹۹۷)، آزمونهای تجربی متعددی انجام دادند که آن را «مقیاس اخلاقی پول » یا به اختصار  MES، نامیدند. به نظر تانگ نگرش نسبت به پول از دو عنصر عاطفی (خوبی و پلیدی)، یک عنصر شناختی (نحوه ی ارتباط پول با پیشرفت، احترام، آزادی) و یک عنصر رفتاری تشکیل می شود.

تانگ مقیاس چند بعدی، صریح و مشخصی را تدوین کرد و به آن اعتبار بخشید. تانگ از ۷۹۶ نفر آزمونی با ۵۰ پرسش به عمل آورد، و سپس آن را به ۳۰ جمله ی ساده کاهش داد که شش عامل مشخص داشت. پرسش ها و عناوین آن در ادامه مطلب گردآوری شده است. مهمتر از همه اینکه فرضیه های گوناگونی با آن، آزمایش و تایید شده است. بر اساس این مقیاس، توانایی در بودجه بندی پول با سن و جنسیت همبستگی دارد. افراد با درآمد بالا اعتقاد داشتند، پول موفقیت فرد را نشان می دهد و آن را کمتر کثیف می دانستند، در حالی که احتمال بیشتری دارد که جوانان پول را کثیف بدانند.

پروتستان های به شدت اخلاق گرا ( PEs ) که مخفف کلمه لاتین Principa Ethica میباشد، پول را به طور کامل بودجه بندی کرده و آن را منشأ آزادی یا قدرت و پلیدی می دانستند اما افراد خوش گذران (LEs)  که مخفف کلمه لاتین Ethica Lasciva میباشد، برجنبه های خوب پول بیشتر تاکید داشتند و آن را چندان منشأ قدرت یا آزادی و دستاوردها نمی دانستند و همچنین همانگونه که پیش بینی می شد، ارزش های اقتصادی – سیاسی و همبستگی مثبتی با پیشرفت، احترام و عزت نفس و قدرت داشت و ارزش های اجتماعی و مذهبی با پیشرفت و قدرت همبستگی منفی داشت.

عوامل موثر در مقیاس اخلاقی پول

عامل ۱ : مظهر خوبی

۱       پول عامل مهمی در زندگی همه ما است.

۲       پول خوب است.

۳       پول مهم است.

۴       من برای پول ارزش زیادی قائل هستم.

۵       پول ارزشمند است.

۶       پول علف خرس نیست.

۷       پول می تواند برای شما تجملات به همراه بیاورد.

۸       پول جذاب است.

۹       من فکر می کنم پس انداز کردن پول بسیار مهم است.

عامل ۲ : مظهر پلیدی

۱۰        پول ریشه تمام فسادها است.

۱۱         پول اهریمن صفت است.

۱۲       خرج کردن پول به منزله از دست دادن آن است.

۱۳        پول مایه شرمساری است.

۱۴        پول بی فایده است.

۱۵        پس انداز کردن یک پنی، یعنی به دست آوردن آن پنی.

عامل ۳  : پیشرفت

۱۶         پول مظهر پیشرفت فرد است.

۱۷         پول مهمترین هدف زندگی من است.

۱۸         پول نماد موفقیت است.

۱۹         با پول می توان همه چیز خرید.

عامل ۴ : احترام (عزت نفس)

۲۰       پول مردم را وادار به احترام به شما می کند.

۲۱       پول مایه افتخار است.

۲۲       پول به شما کمک می کند تا توانایی و شایستگی خود را نشان دهید.

۲۳       پول برای شما دوستان زیادی را به همراه می آورد.

عامل ۵  : بودجه بندی

۲۴        من پولم را به دقت خرج می کنم.

۲۵        من پولم را خوب بودجه بندی می کنم.

۲۶        من صورت حساب هایم را سریع پرداخت می کنم تا از پرداخت جریمه خودداری کنم.

عامل ۶ : آزادی ( قدرت )

۲۷        پول به شما آزادی عمل و استقلال می دهد.

۲۸         داشتن پول در بانک نشانه ی امنیت است.

۲۹       پول به شما فرصت می دهد تا آنچه می خواهید باشید.

۳۰       پول یعنی قدرت.

منبع : تانگ (۱۹۹۲)

یادداشت : N=249

تانگ (۱۹۹۳) این مقیاس را ترجمه و در تایوان به کار بست. او پی برد که نگرش دانشجویان تایوانی درباره پول بر پایه ارزشهای درونی، چارچوب مرجع، فرهنگ و تجربه فردی آنها استوار است. نتایج حاصل نشان داد آنان که انتظارهای کمتری از پول داشتند، درمقایسه با کسانی که توقع بیشتری از آن داشتند، از زندگی شاد و کم استرس تری برخوردار بودند. به عبارت دیگر، داشتن علایق غیر مادی و احساس خوشحالی در سراسر جهان با یکدیگر در ارتباط است.

 تانگ و گیلبرت ( ۱۹۹۵) مشاهده کردند، رضایت درونی از شغل، این مفهوم را دربردارد که پول نماد آزادی و قدرت است، در حالی که رضایت بیرونی از شغل به این تفکر بستگی دارد که پول را پلید نداند. آنان همچنین دریافتند، کارگرانی که در کمال سلامت فکری و استرس پایین سازمانی بودند، پول را به طور ذاتی خوب می دانستند. افزون بر این، آنان که مدعی بودجه بندی دقیق پول های خود بودند، مسن تر بوده و درآمد کمتر، عزت نفس بالاتر و استرس سازمانی پایین تری داشتند، و آنان که ارزش های اخلاقی پروتستان را تصدیق می کردند، معتقد بودند که پول مظهر پیشرفت و به طور ذاتی خوب است.

تانگ (۱۹۹۵) نسخه ساده تری از مقیاس را به کار برد و در کل مقیاس اخلاقی پول همبستگی های بسیاری یافت که نشان می داد نگرش مردم نسبت به پول در مجموع مثبت است؛ آنان پول را مظهر موفقیت می دانستند، نه پلیدی. همچنین به بودجه بندی دقیق پول اهمیت می دادند. او دریافت آنان که نگرش بسیار مثبتی نسبت به پول داشتند، دارای ارزش های سیاسی – اقتصادی قوی تری  بودند نه ارزش های مذهبی ؛ همچنین مسن بودند و رضایت کمتری از دستمزد خود داشتند.

از این رو افرادی که به پول اهمیت می دهند، بیشتر ناراضی به نظر می رسند که بدون شک دلیل آن در کم بودن میزان دستمزد واقعی آنان و انتظارهایی است که دارند. تانگ (۱۹۹۵ ) وجود منابع متعددی از پاداش ها را برای افزایش تولید اعلام کرد، که شامل طراحی مجدد شغل، هدف گذاری، پاداش های کارانه ای و مشارکت در تصمیم گیری می شود. کسانی که اخلاق پولی را تأیید کرده اند، معمولاً به پاداش های بیرونی مانند سود، مزایا و سایر پرداخت های تربیتی علاقمندند و از آن رضایت کامل دارند. این افراد آشکارا مادی گرا هستند و برای پاداش پولی ارزش قائلند.

تانگ و همکارانش (۱۹۹۷) به تازگی تحلیل میان فرهنگ مختصری از پرسشنامه اخلاقی پول MEQ ارائه دادند که کارگران آمریکا، بریتانیا و تایوان را از نظر سه عامل سن، جنسیت و سطح تحصیلات مقایسه می کرد. نتیجه این بود که کارگران آمریکایی اعتقاد داشتند « پول خوب است » و « پول را به دقت بودجه بندی می کردند. » آنان بالاترین امتیاز را در مقیاس اخلاقی پول به دست آورند، از شغل خود رضایت درونی داشتند و احساس عزت نفس می کردند. کارگران چینی که بیشترین تأیید را از مقیاس اخلاقی پروتستانی داشتند، به پول مقدس احترام فراوانی می گذاشتند و با این وجود کمترین رضایت درونی از شغل را داشتند. کارگران انگلیسی نیز معتقد بودند « پول مظهر قدرت است » و کمترین رضایت بیرونی از شغل را داشتند.

کارگران آمریکایی از کارگران سایر کشورها امتیاز بیشتری ( در عامل های «خویش – محور»، مانند خوبی، بودجه بندی و مقایسه خلاصه شده ی اخلاقی پول ) کسب کردند. از این رو در زمینه ی پرسش هایی که با ضمیر «من» یا « خویشتن » آغاز می شود، مردم جامعه ی فردگرایی مانند آمریکا، بیشتر از افرادی که در فرهنگ های جمعی زندگی می کنند، امتیاز کسب می کنند.

کارگران چینی بیشترین امتیاز را از مقیاس اخلاقی پروتستان گرفتند. به نظر می رسد این کارگران به دلیل موفقیت های اقتصادی خود از اهمیت و احترام روزافزونی که پول می تواد منشأ آن باشد، آگاه هستند. به علاوه، دو عامل «پیشرفت » و « احترام »، به نحو بارزی با هم همبستگی دارند. کارگران تایوانی بشدت معتقدند پول مظهر پیشرفت است. این یافته ها رقابت را محرکی قوی در رشد اقتصادی می داند.

طبق نظریه سلسله مراتب نیازهای مازلو، زمانی که نیازهای رده ی پایین ارضا می شوند، نیازهای رده ی بالا اهمیت می یابند. تایوان از آرامش و رشد اقتصادی بلند مدتی برخوردار بوده است و در دنیای اقتصاد نقش مهمی ایفا می کند. از این رو مردم تایوان ممکن است به پول به عنوان نشان پیشرفت بیشتر علاقه نشان دهند و بیش از پیش به آن احترام گذارند. محیط فرهنگی و اقتصادی ممکن است نقش مهمی در باورهای مردم نسبت به پول داشته باشد.

هیچ یک از این نتایج نامعقول نیست و تانگ چیزی را که شمار بسیاری ممکن است مشاهده کرده باشند، به صورت تجربی نشان داده است:

(( اینکه اقتصاد موفق آسیای جنوب شرقی بسیار مادی گرا است، و بر سخت کوشی و پاداش اقتصادی تأکید می ورزد. ))

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *